Lang paasweekend in teken Parijs-Roubaix

Van de voorjaarsklassiekers is Parijs-Roubaix toch wel de meest bijzondere. Dik 250 kilometer fietsen waarvan zo'n 50 over kasseien.

Fietsvriendje Gerard is al jaren verslingerd aan deze koers, maar ook aan de streek en de mensen die er wonen. Lees er alles over op zijn speciale PR-blog en Facebook pagina. Jaarlijks bezoekt hij meerdere keren de desolate noord-franse streek van PR. Een paar dagen voor de echte koers wordt verreden gaat hij traditioneel met een groep vrienden het parcours op voor een PR teaser. Ik mag me tot dat selecte gezelschap rekenen. 

Donderdag 5/4 vertrokken we met 9 man naar Gruson. Vandaar reden we 65 kilometer om een klein beetje te ervaren wat de profs voor de wielen krijgen. Gezien mijn afkeer van alles wat pijn doet reed ik op een geveerde MTB. Maar ook dan voel je aan het eind van de dag de polsen.

Het aardige van de donderdag voor de koers is de aanwezigheid van profploegen die het parcours verkennen.

Na de fietsrit bezochten we Casa Grinta in Terhagen Rumst. Het restaurant en wielermuseum van Paul van Bommel. Een must voor elke liefhebber.

De rest van het paasweekend natuurlijk nagenieten, kijken naar voorbeschouwingen en koers kijken op zondag. Tom Boonen pakte op indrukwekkende wijze zijn 4e Parijs-Roubaix overwinning!

In de fotorapportages en de filmpjes krijg je een kleine indruk van de donderdag.

Foto's Hans

Foto's Wijnand

Foto's Jip

Foto's Gerard

Foto's Martin

Filmpje 1

Filmpje 2:

En als je wilt genieten van een echte PR-docu neem dan 3 kwartier de tijd voor dit juweeltje:

Thijs Zonneveld over VIP's en "de Ronde"

Dit kan geen toeval zijn: LINK

VIP

Als middle of the road ambtenaartje word je natuurlijk nooit een Very Important Person. Het dagelijks zwoegen in de marge is niet direct reden om je tot de happy few te mogen rekenen. De afgemeten loonschalen van de overheid zullen je nooit de status 'loaded' opleveren. En de eindigheid van de periodieke salaris verhogingen dwingen je tot een Vinex-bestaan.
Toch komt er once in a lifetime een offer you can't refuse langs. Mijn goede buur Hans ontpopte zich als  Santa Claus en leverde mij een heuse VIP-ticket voor de Ronde van Vlaanderen. Vier jaar geleden zou deze eer mij al te beurt vallen maar een trieste gebeurtenis leidde tot het cancellen van de date. Omdat ik er destijds nogal mee pronkte plagen mijn collega's mij tot op de dag van vandaag met deze gemiste VIP-status.
Maar vandaag, 1 april was het zo ver. U begrijpt, tot het moment dat ik de VIP-ticket in handen had dacht ik nog steeds aan een (slechte) grap.
Kwaremont was de bestemming. Daar stond de VIP-tent. Onderweg probeerde ik me een voorstelling van het optrekje te maken. Een party tent voor een select gezelschap? Een wigwam voor schuilen tijdens regen? Of een hypermodern optrekje van lokale trots de Boer tenten?
Maar het betreden van het feestterrein was ontluisterend. De tent was geen gewone tent maar een mega exemplaar goed voor 3.500 mensen. Zegge: Drieduizendvijfhonderd!!!
Zijn er dan zoveel VIP's in de Benelux? Is de status van VIP aan devaluatie onderhevig? Is de VIP-status te koop?
Ik kan kort zijn. VIP's zijn gewone mensen. Mensen zoals u en ik. Ze bezoeken gewoon het toilet en laten ook boeren.
Om het verhaal af te maken. Het eten (VIP-lunch genaamd) verdiende de VIP-status zonder meer. Het voorafje bestond uit lever van onder dwang vetgemeste ganzen met een tartaartje van de ernstig in zijn voortbestaan bedreigde Blauwvin tonijn. De rest van het overigens smakelijk maal zal ik u onthouden. De champagne en de verschillende soorten wijn maakten het bezoek aan de Ronde van Vlaanderen af.

En die wielerwedstrijd dan? Nou Boonen won en wij hebben hem en de rest 3x voorbij zien flitsen.

Ik had dit overigens voor geen goud willen missen. Waarvoor dank Hans!!!

Foto's

De tent met VIP's:

De renners:

Dijk tot Dijkrace 2012

Eindelijk vind ik tijd, moed en zin om te schrijven over de Dijk-tot-Dijkrace 26-2-2012 (42 km). De laatste strandrace van het seizoen was er namelijk niet een om over (naar huis) te schrijven. Hoewel, lichtpuntjes waren er ook.
Het was mijn 4e start in deze rit van Den Helder naar Petten en weer terug. Samen met 300 andere strandfreaks vertrok ik om 12.30 uur uit Huisduinen. Ik had me redelijk vooraan in het startvak genesteld. Het hele pak knalt tegen de dijk omhoog om aan de andere kant weer af te dalen naar het zand. Het weer is top. Weinig wind uit het noordwesten en mijn zonnebril doet zelfs dienst.Als ik de dijk afrij zie ik dat er een man of 40 voor mij zit. Ik posteer me in de 2e groep. De 1e groep heeft dan al een beslissende voorsprong. Een man of 5 (waaronder ikzelf) doet om beurten kopwerk en de rest (man of 12) lift lekker mee. Timo Sijm doet af en toe een poging om  weg te spurten maar alleen ben je kansloos. We peddelen naar de Hondsbossche en ik kan makkelijk mee. Daar moeten we even van de fiets om op de dijk te keren. Met een lichte tegenwind zijn we nog met een man of 12 voor de terugweg. Ook rapen we af en toe een afvaller van groep 1 en (inmiddels) groep 1A op. Op kop nestelt zich dan ene Michiel Braak. Deze onverstoorbare klasbak doet verreweg het meeste kopwerk en de rest (waaronder ikzelf :-)) lift weer mee. Spannend is het bij de golfbrekers. De grote basaltblokken zijn funest voor de banden dus het blijft oppassen.
Maar, u zit er op te wachten, het noodlot slaat met de finish in zicht toe. De kop van de waaiergroep wijkt naar rechts uit en ik wijk te laat mee. Mijn voorwiel raakt het achterwiel van mijn voorligger en met 30 km op de klok val ik als een baksteen 'links uit de flank'. Gelukkig kan de rest om mij heen. Na een paar diepe zuchten pak ik de fiets, zet het stuur recht en rol de ketting weer om de tandwielen. Met een slakkengang leg ik de laatste kilometer alleen af. Omdat onze voorsprong aanzienlijk is word ik slechts door 2 renners ingehaald.
Na 1.25 kom ik op plek 39 over de streep. Eigenlijk heel goed. Maar lachen gaat niet. De ribben willen niet. Ze zijn gekneusd en verm. één gebroken. Maar dat is niet alles. De heup is dik en blauw en de schouder kraakt en zwelt. Nu, na ruim een week, gaat het allemaal wat beter. Pijnstillers doen hun dempende werk maar het lijf heeft een flinke opdoffer gehad. En dan de geestelijke knauw! En niet meer fietsen voor een week of 3, wat denk je daar van?!

UITSLAG      FOTO'S     GARMIN

Voor de troepen uit:

Alleen over de meet:

Egmond-Pier-Egmond 2012

Eenmaal in het startvak gierden de zenuwen door m'n lijf. En dat terwijl de aanloop zo relaxed was. Maar ja ik kon het materiaal (29er) dit keer niet de schuld geven als het mis zou gaan. En ook de conditie was dik in orde.
Met 2 teams stonden we met de Hermandad aan de start. Bij de lokale brandweer traditie getrouw verzamelen, fietsen prepareren, banden op spanning brengen en elkaar moed in praten.
Het weer was goed. Bijna 10 graden en een flinke wind (6) uit het westen (iets neigend naar Noord).
Mijn start was perfect. Direct na het schot viel er een gat voor me waar ik in dook. Ook de strandopgang ging vlekkeloos. Maar dan begint het zoeken. Het zoeken naar een geschikte groep. De 1e 15 minuten zijn mijn zwakke punt. De motor is dan nog niet warm. En juist dan moet je je slag slaan. Na een paar vergeefse opgingen uiteindelijk in een groep aan kunnen sluiten die aardig doorreed. Na 34 minuten de Pier bereikt. Weer probleemloos het strand af en op. Terug de wind (heel) schuin tegen. De waaiers waren groot en dat maakte het er niet makkelijker op. Maar de motor begon te draaien en ik kon her en der nog een sprong naar voren maken. De laatste meters nog goed aan kunnen zetten en in 1.19.18 over de finish.
Tevreden? Tuurlijk, ik heb er weer volop van genoten en werd 55e in de businessklasse (individueel). Zo hoog stond ik nog nooit.
Ons team werd 9e in de businessklasse. Jammer want dat moet 7e zijn. De tijd van Boris is niet geregistreerd door een fout. :-(.
Terug hoorden we dat teamgenoot Rob bij Castricum was gevallen en aangereden. Met een diepe vleeswond is hij in het ziekenhuis behandeld. Gaat nu weer goed met hem.

UITSLAG
FILMPJES van RTVNH
FILM van Paul bij strandopgang Egmond
FILM doorkomst Wijk aZ
FILM strandopgang Wijk aZ
Foto's 1
Foto's Erik

Foto van Erik Boschman

2011 De feiten

De feiten op een rijtje:

·         7.665 km (4.811 op de racefiets en 635 op de MTB en 2219 op de winter-/strandfiets) Dat is 69 km meer dan in 2010

·         304 uur (5 uur minder dan in 2010)

·         123 dagen met een fietsrit (2 dagen minder dan 2010)

·         Topmaand Mei met 984 km

·         Sofmaand Augustus met 392 km

·         28 BIG’s beklommen. Een record. Sta nu op 233 BIG beklimmingen.

·         Fietstrips

·         Villach (Oostenrijk) met Philip (Hoogtepunt: Lammerdorferberg)

·         Argeles Gazost (Frankrijk) met Liesbeth (Hoogtepunt: alle legendarische Pyreneeëncols in dat gebied).

·         Mallorca met Liesbeth (hoogtepunt: Sa Calobra)

·         MTB wedstrijden:

• Estafette Geestmerambacht
• Het NK MTB Politie (17e bij 40+) Nog nooit zo laag geklasseerd geweest.
• MTB kermiskoers Zijdewind (22^e)
• Drafbike 
• Voor het eerst sinds jaren geen Rabotop MTB wedstrijden

·         Strandraces:

• Egmond-Pier-Egmond (1.35.07)
• Dijk tot Dijkrace (1.46)
• Rabo Beachchallenge (1.29.29 met een 53^e plaats)
• Noordwijk-IJmuiden-Noordwijk (1.38.09 met een 67^e plaats)

·          Andere hoogtepunten:

·         Parijs-Roubaix teaser

·         Clinic van de Rabobank met Maarten Tlallingii

·         De Bilzen classic (mei) in een recordtijd (183 km in 6 uur en 9 minuten. Gemiddeld 29.8 km/u)

·         2 rondjes Markermeer

·         De aanschaf van mijn ‘plastic’ 29 inch strandbak.

De fietskilometers sinds 1999:

Need I say more